Um mig

Kolbrún Eva Bjarkadóttir heiti ég, er 19 ára stúlka frá Blönduósi.

Ég er fædd á sjálfum afmælisdegi móðir minnar, 18 febrúar 1988. En ég var ansi ákveðin að komast í heiminn. Mamma var ný búin að losna við sína gesti þegar ég ákvað að fara frekjast út í heiminn. Lítla stúlkan kom í heiminn 21:25. lítli og krúttleg.

Bjó ég eitthvað áfram á Blönduósi með mömmu, og pabba. En þau enduðu svo í sitthvoru laginu. Móðir mín fann sér nýjann mann og fluttumst við til Reykjavíkur með honum. Það var æðislegt að vera einkabarn mömmu á þessum tíma. Var ekkert smá dekruð sem krakki.

En þann 15 mars 1992 varð ég ekkert lengur ein. En þá kom lítil systir Eygló Bylgja. Algjör fyrirburi og þurfti mamma að eiða nokkrum dögum uppá sjúkrahúsi með hana í hitakassa. En það var æðislegt að fá þessa litlu prinsessu loksins heim, hún var svo lítil að varla mátti snerta hana. En það var ekki nema 2 árum seinna sem önnur lítil prinsessa kíkti á okkur, en þann 25 júlí þá kom hún Harpa Hrönn í heiminn.

Ári seinna þá fékk ég þær fréttir frá pabba að lítill drengur væri fæddur. En konan hans eignaðist lítinn strák í febrúar. Sigurvin Dúi var hann skírður   Hann er hörku duglegur strákur, en ég er í frekar litlu sambandi við föðurfjöskylduna mína.

Mér fannst það æðislegt, loksins var ég ekki ein með mömmu og fósturpabba. Þegar við bjuggum í Reykjavík vorum við mikið á flakkinnu eitthvað … Það voru fluttningar eftir fluttninga, en það var nokkuð spennandi fannst mér til að byrja með. Ég byrjaði í 1. bekk í Hamraskóla í Grafarvoginum, leið mér ekkert smá vel þar, var dugleg að kinnast fólki og mínar bestu vinkonur áttu heima í sömu götu og ég. Það var ekki fyrr en 3. bekkur var búinn þegar mamma og Stebbi tóku upp á því að flytja aftur, í þetta skipti var það Garðabærinn. Þar byrjaði ég í 4 bekk, ég var nú ekki að gefa mér mikinn tíma í að kinnast fólkinu þar, því ég vissi að það væri stutt í næstu fluttninga. Þar hafði ég rétt fyrir mér, en við enduðum með að flytja aftur þegar ég var ekki einu sinni búin með 4 bekkinn. Við fluttum nú ekkert það langt, en Kópavogurinn var fyrir valinu, þegar þær fluttningar voru búnar spurði ég mömmu hvort að þetta væri ekki komið gott hjá okkur. Var ég nú ekki lengi að kinnast nýju fólki og hitti ég nú mína bestu vinkonu þarna bara fyrsta daginn. Hún Inga kom hjólandi til mín eitt kvöldið til að gá hvort ég vildi koma út að leika… Bestu árin voru sem sagt í Kópavoginum. En Mamma og Stebbi enduðu í sitthvori áttinni. Það leið nú ekki á laungu þar til Dagbjartur kom inni í líf okkar systra, en við gerðum allt til að prófa hann. Athuga hvort hann væri nógu góður fyrir okkur. Svo reyndist vera, en árið 2002 þann 18 september fengum við lítinn bróðir í heiminn.. Hann fékk nafnið Birkir Örn, það var hans stollta systir sem héllt á honum undir skírn.

En Kópavogurinn var okkar heimili. Þegar ég var búin með grunnskólann, fékk ég inngöngu í Iðnskólann í Hafnafyrði. Byrjaði þar í Húsgagnasmíði… Þar gafst ég eiginlega upp, því skóladagurinn minn var orðinn alltof langur. Stóð mig samt alveg æðislega. Gæti hugsast að ég fari aftur þangað til að klára, þar sem þetta nám er alveg æðislega skemmtilegt.

Blönduós var minn næstu áfanga staður, en þangað vildi mamma senda mig, hún vildi að ég fengi að kinnast því að vera úti á vinnumarkaðinum. Fékk vinnu á kassa í Samkaup/ úrval. En það var nokkuð ágætt fannst mér, ég var nær ömmu og afa og allri fjölskyldunni … Fékk herbergi hjá litla bróðir hennar mömmu Bjartmari, en fólk var búið að spá því að það mundi nú ekki enda vel, þar sem okkur kom ekkert alltof vel saman þegar við vorum yngri. En ég ætlaði sko að sína fólki að það hefði rangt fyrir sér. Þegar hann keypti sér nýtt hús vildi ég ekki flytja með þeim, fékk að vera í húsinu sem bróðir hans afa á. En hann og konan hans fóru til Spánar deginum áður en ég flutti inn. Þannig ég fékk að prófa að búa ein. úfff…

í millitíðini þá keyptu mamma og Dabbi hús á Akureyri, fengu þau það afhennt 10 júní og það var ekki annað í stöðunni en að hjálpa þeim við það. Ég flutti nú ekki til þeirra fyrr en í enda júlí það árið. Sótti ég um í Verkmenntaskólanum á Akureyri, fannst vera komin tími til að fara aftur í skóla. Fékk inngöngu þar á Félagsfræðibraut. Var nú ekki lengi að kinnst fólkinu þarna á norðurlandinu. Fékk vinnu með skóla ásamt Hildi vinkonu minni hjá Símanum. Hætti ég svo í skólanum þegar ég var búin með 2 annir.

Fór að vinna á næturvöktum í Samkaup/ strax á Akureyri. Er búin að vera vinna þar í uþb. 2 ár og hef staðið mig bara æðislega finnst mér allvega …

Kinntist honum Sigga mínum þegar ég var í partýi hjá vinkonu minni og hef ég ekki getað slitið mig frá stráknum síðan. Hann er ástin í lífi mínu og get ég ekki hugsað mér um betri strák.

En eins og staðan er hjá mér í dag, þá er ég búin að segja upp vinnunni á Akueryri, er komin með vinnu í Reykjavík. Á American style, byrja þar 19 feb 2008. Hlakkar nú pínu til að breyta um umhverfi aftur. Siggi minn er í Reykjavík þannig það er allt æðislegt hjá mér eins og er

Meikaði ég ekki álagið og vinnutímann á American Style, og sagði upp þar, áfram héllt vinnuleit mín. Ekkert var að gera sig og eina sem mig langaði að gera var að vinna á leiksskóla eða eitthvað álíka. Fékk ég svo vinnu á Elliheimilinu Skógarbæ.  Finnst mér ég bara vera standa mig nokkuð vel þar, en mér finnst ég vera að vinna á virkilega erfiðri deild. Fólkið þar sem ég er, er mjög mikið veikt og á ekkert smá erfitt.  En lífið gengur sinn vanagang eins og er.

Vonandi vitið þið eitthvað aðeins meira um mig, en ef það er eitthvað meira sem þið viljið vita þá er það bara endilega hafa samband kollaeva2@hotmail.com